Z Orłem

Stoję na szczycie wysokiej gòry, Spoglądam w dòł... I myślę sobie...jak to wszystko dziwnie wygląda....🤔 Przelatuje Orzeł koło mnie... Bacznie mi się przygląda. Zatoczył koło i usiadł mi na ramieniu. Szepnął mi do ucha: Odważysz się skoczyć? Ja Cię chwycę w Oka Mgnieniu. Nie zastanawiałam się długo. Co mi tam...skoczę. Chcę znòw poczuć tę wolność, jak ten Orzeł. Głęboki oddech i.....,,SKOK! NO! Jest pięknie, lecę na dòł, a On jest tuż obok. Lecę tak szybko, a zdaje się, że wolno. Patrzy na mnie...jest Ptakiem tak Pięknym. Jego Mądrość jest dla mnie czymś niepojętym. Jego Obecność to Łagodność. Lekko sfrunął pode mnie. Miękko opadam na Jego Skrzydła. Teraz wzbijamy się wysoko w gòrę, czując się wzajemnie. Kim On właściwie Jest? Czy to Orzeł, czy Anioł być może? Zresztą nieważne..... Wysoko lecimy Razem. A Barwy Wiatru są naszym Krajobrazem 🙂 Edyta Wysocka